بررسی رابطه تأخیر در ازدواج با خودشناسی، به‌هوشیاری و سلامت روان در دانشجویان مجرد

چکیده

هدف: از پژوهش حاضر بررسی علل تأخیر در ازدواج و رابطه آن با خودشناسی، به­هوشیاری و سلامت روان در دانشجویان مجرد بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری را دانشجویان مجرد بالای 30 سال دانشگاه‌های تهران تشکیل می­ دادند که نمونه‌ای به حجم 537 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به پرسشنامه‌های تأخیر در ازدواج، خودشناسی انسجامی، به­هوشیاری و فهرست نشانگان هاپکینز پاسخ دادند. یافته­ ها: نتایج نشان داد که علل اقتصادی، علل تحصیلی و علل فرهنگی – اجتماعی با تأخیر در ازدواج جوانان رابطه مثبت معناداری دارد. به­هوشیاری و اضطراب با علل اقتصادی، علل تحصیلی و علل فرهنگی – اجتماعی رابطه مثبت معناداری به دست آمد. افسردگی و جسمانی سازی با به­ هوشیاری رابطه مثبت و با خودشناسی انسجامی رابطه منفی معناداری دارد. حساسیت بین فردی نیز با علل اقتصادی رابطه منفی و با خودشناسی انسجامی رابطه مثبت دارد. علل تحصیلی توانست تنها حساسیت بین فردی (002/0=P) را پیش‌بینی نماید و علل فرهنگی – اجتماعی نیز قادر به پیش‌بینی خودشناسی انسجامی (03/0P=)، به­هوشیاری (02/0P=) و حساسیت بین فردی (02/0P=) می‌باشد. بین علل اقتصادی (17/2t=)، علل تحصیلی (52/3 t=) و علل فرهنگی – اجتماعی (76/2 t=) دانشجویان دختر و پسر مجرد تفاوت معناداری به دست آمد. همچنین بین بهوشیاری (08/3t=)، اضطراب (86/1 t=) و وسواس  (83/1t=) در دانشجویان دختر و پسر مجرد تفاوت معناداری وجود دارد. نتیجه­ گیری: نتایج نشان داد به­هوشیاری بودن فرد نسبت به توانایی‌ها و خواسته‌ها و انتظاراتش در خودشناسی او در جهت انتخاب صحیح شریک زندگی‌اش تأثیرگذار است و از طرفی به­هوشیاری بودن بر سلامت روان او می‌تواند تأثیر گذارد.

کلیدواژه‌ها