پیش بینی بهزیستی روان‌شناختی سالمندان بر اساس ادراک خود و اضطراب مرگ

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات متحده عربی

2 استادیار روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، کرج، ایران

3 استاد روان‌پزشکی، دانشگاه پوآتیه فرانسه

4 دانشیار روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن

چکیده

مقدمه: بهزیستی روان‌شناختی با این مفهوم که سلامت مثبت چیزی فراتر از فقدان بیماری است که در تمام دوران زندگی و به‌خصوص دوران سالمندی مطرح است. هدف پژوهش حاضر، پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی سالمندان بر اساس ادراک خود و اضطراب مرگ است.
روش‌: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه‌ آماری پژوهش حاضر شامل کلیه‌ سالمندان بستری در آسایشگاه و سالمندان در منزل شهر تهران در سال 1398 بود. تعداد افراد نمونه جمعاً 400 سالمند بود که با روش خوشه‌ای انتخاب شدند. بدین‌صورت که از بین مراکز نگهداری سالمندان و سرای محلات ابتدا 5 مرکز نگهداری سالمندان و 5 سرای محله از مناطق 2 و 3 و 5 شهر تهران به‌تصادف انتخاب شدند و سپس از هر مرکز و سرا 40 سالمند به‌تصادف انتخاب و پرسشنامه‌ها روی آن‌ها اجرا شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989)، مقیاس اضطراب مرگ تمپلر (1970) و مقیاس خودهای سه‌گانه (1991) بودند. داده‌های پژوهش با روش رگرسیون تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج آزمون مدل مفهومی نشان داد عوامل خود جسمانی و خود معنوی با بهزیستی روان‌شناختی رابطه‌ی مثبت معنادار دارند و مثبت بودن این ضرایب درواقع نشان‌دهنده این است که با افزایش این عوامل، میزان بهزیستی روان‌شناختی افزایش می‌یابد. همچنین اضطراب مرگ با بهزیستی روان‌شناختی رابطه منفی معنادار دارد. مورد تأیید بود (p<0.05, β=-0.39)
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاکی از معناداری مدل رگرسیون بود. بر این اساس در مراکز نگهداری سالمندان، برای افزایش سطح بهزیستی روان‌شناختی و ارتقای سلامت سالمندان توجه به پیشایندهای ادراک خود و اضطراب مرگ ضروری است.

کلیدواژه‌ها